Image

හදගින්න අවුලුවන හිතේ ගැඹුරුම තැනක

සිහිවෙන්න නුඹෙ මතක තිබුණා හිත් කොනක

 

මුරුගසන් වරුසා ඇද හැලී අහසේ 

සෝ දුකින් තැවී හිත හැඬුවේම රහසේ

සිහිල් පවනින් හමා ගිය ද ඒ  වැස්සේ

මගේ හිත සෝ ගින්නෙන් දැවී යයි පහසේ

 

මැදියමේ නෙත් කෙවෙනි කඳුළින්ම බරවී

හැඬවුමේ රාවයක් නැත එහෙත් නිමවී

රිදවුමේ කාලයක් නැත කිසිත් නොගෙවී 

නැවතුමේ ආලයක් හඬයි ඉකි බිඳ තනිවී

 

රවීනා අනුපමා

ප්‍රථම වසර

සමාජීය විද්‍යා පීඨය