යකඩ!
- කවි
- الزيارات: 4049

පාන්දර හතරේ කෝච්චිය
හූ හඬ නගන් යනකොට
නින්ද ඉඳ හිට එබී යලි යන
දෙනෙත සැලුණේ සිහිව නුඹෙ වත
අම්මගේ ක්ලිනික් පොත
කිහිල්ලේ ගහගෙන
කෑම කන්නට පිරිය නැති මුත්
කොහොම හරි මට කව්වන
"මල්ලියේ මම ගිහින් එන්නම්
පරිස්සමට ම ඉන්න එතකං"
කියා කියලා මට සිනාසී
ඇදුණු නුඹෙ ඒ ලබැඳි සිනහව
දිවියෙ බර සිය උර මත
දරාගෙන හිනැහීගෙන
හිටියෙ කොහොමද කියාලා නුඹ
සිතනවා අදටත් මම
රේල්ලුවටත් දැනුණද
කොහෙද නුඹෙ සවි ශක්තිය
පීලි පැන්නේ ඒක වෙන්නැති
නුඹව යට කළ දුම්රිය
ඉතින් සොයුරියෙ ඉන්පසු
දවස් ගණනක් ඔහේ ගෙවුණා
නුඹ යටව ගිය මතක සැමරුම්
සිත් වලින් අවපැහැව මැකුණා
නමුත් තාමත් කෝච්චිය නුඹ
යටවෙච්ච තැන පහුකරනකොට
වේදනාවෙන් හෙලන සුසුමන්
අද උදෙත් මගෙ කනට වැටුණා!
දසුන් පෙරමුණ
ප්රථම වසර
ලලිත කලා අධ්යයන අංශය
මානව ශාස්ත්ර පීඨය
06 تشرين1/أكتوير 2022
බර අදින සිල්පර
07 أيلول/سبتمبر 2022
මගේ සඳ
04 تموز/يوليو 2022
මං කවියක්
03 آب/أغسطس 2022
අප්පච්චි
26 أيلول/سبتمبر 2022
මගේ කවියක් ගානෙම
23 أيلول/سبتمبر 2022
තනිකම
30 آب/أغسطس 2022
පහන් සිළ


